Prawo ochrony środowiska Disaster

W dniu 23 marca 1989, supertanker Exxon Valdez wyciągnięta z Valdez, Alaska, ładowane z więcej niż 56.000.000 galonów ropy naftowej. Kapitan Joseph Hazelwood, kapitan statku, spędził pitnej dni z członków załogi. Miał spożywane co najmniej osiem dwuosobowych wódki i jego poziom alkoholu we krwi wynosiło ,241 - ponad sześć razy do dopuszczalnego poziomu mocy przepisów Coast Guard. Trzeci oficer Gregory Cousins na służbie poza granicach określonych przez ustawy federalne zmęczenie. Hazelwood, kuzyni i reszta załogi w obliczu podróży nocą lodu w Prince William Sound. Zatrucia Hazelwood było oczywiste od alkoholu w jego oddech, jego niewyraźną mowę (złapany na audiotape), a przede wszystkim jego działania, jak statek żeglował dźwięku.

Podczas przejścia przez łowiska, Hazelwood miały Exxon Valdez poza siedzibą szlaków żeglugowych w celu uniknięcia lodu. Włożył statku automatycznego pilota, przyspiesza Bligh Reef. Hazelwood potem w lewo przez most z naruszeniem Federalnej Pilotaż regulaminu. Jak udał się poniżej, Hazelwood dał niejasne instrukcje Cousins niedoświadczonych i zmęczeni. W ciągu kilku minut, supertanker uderzył Bligh Reef, wycieki 11000000 galonów ropy, powodując tym samym największy wyciek ropy i największą katastrofę ekologiczną w tym czasie doświadczenie w amerykańskiej historii.

W związku z uziemieniem, pozwy zostały złożone w Alaska państwa i Federalnego Trybunału w imieniu około 45.000 osób, firm, korporacji rodzimych i samorządów lokalnych, poszukujących zarówno wyrównawczej i odszkodowania za straty moralne. Większość z powództwa państwa ostatecznie zostały usunięte do sądu federalnego. Federalnego Sądu Okręgowego starannie zarządzany tego sporu. Weszła ona setki zleceń, a pan odkrycie weszła setki innych. Plan prób przewidzianych czterech różnych fazach procesu. Pierwsze trzy etapy miały być starał się jednym jury 12 (zamiast zwyczajowych sześciu) z jednomyślną wymagane werdykt. Próba przebiegała w następujący sposób:

1. Faza 1 i rozpoczął się 9 maja 1994, 5 lat po wycieku, a zakończył się 6 czerwca 1994. Tydzień później, 13 czerwca 1994, werdykt jury zwróciło, że zarówno Exxon i Hazelwood było nieprzemyślane.

2. Etap IIA udał się do rozprawy w 20 czerwca 1994, w celu ustalenia stracone zbiory, ceny i strat oraz umożliwienia roszczeń wyceny w Prince William Sound, Kodiak, Cook Inlet, łososia i śledzia Chignik i rybołówstwa. Po rozważań na miesiąc (od 11 lipca 1994 do 11 sierpnia 1994), jury przyznało setki milionów na odszkodowania na tych roszczeń.

3. Faza III był sądzony od 22 sierpnia 1994 i 29 sierpnia 1994. Na tym etapie jury został poproszony o decyzję, czy Exxon i / lub Hazelwood należy ocenić straty moralne, a jeśli tak, to w jakiej wysokości. Jury zwróciło swój werdykt w sprawie 16 września 1994, przyznanie odszkodowania za straty moralne wobec Exxon w wysokości 5 miliardów dolarów i przeciw i Hazelwood w wysokości 5000 dolarów.

Wyrównawczych roszczenia odszkodowawcze wszystkich innych powodów, nie wcześniej zdecydował w drugiej fazie procesu, miały być ustalone Faza IV. Faza IV rozstrzygane przed rozpoczęciem procesu, w 1996 r. połowy.

Exxon i Hazelwood złożony po niezliczonych projektów procesu. Te ruchy spowodowały w Sądzie Rejonowym wydawania około 250 stron orzeczeń. Ze względu na to opóźnienie, prawomocny wyrok nie został wpisany do 24 września 1996. Zmienione Wyrok został ostatecznie wydany 30 stycznia 1997.

Odwołania i krzyża obok odwołania milczenie. Dziewiąte Circuit Court of Appeals wydała swoją pierwszą decyzję na 7 listopada 2001. W istocie sąd przetrzymywany sprawę sędzia próbny, prosząc sędziego Holland ocenić odpowiednią kwotę odszkodowania za straty moralne w świetle Stany Zjednoczone decyzji Sądu Najwyższego, BMW i Cooper. (Należy zauważyć, że żadna z tych decyzji Sądu Najwyższego istniały w czasie procesu sądowego Exxon Valdez).

Ostatecznie sędzia Holandii niechętnie ograniczonej jury nagrody karne szkody z 5 miliardów dolarów do 4,5 miliardów dolarów. Sędzia Holandii udał się do wiadomości, że odsetki od wyroku się będzie gdzieś w przedziale od około 2,5 miliardów dolarów. Exxon zaapelował ponownie.

W piątek, 22 grudnia 2006, dziewiąty Circuit Court of Appeals ponownie wydanych decyzji, zmniejszenie kar nagrodę szkody przeciwko Exxon z 4,5 miliardów dolarów do 2,5 miliardów dolarów. Exxon natychmiast szukać en Banc ponownym przed dziewiątego Circuit Court of Appeals. W dniu 23 maja 2007, ponownym została odrzucona. Ten po lewej Exxon z możliwością nakaz, aby Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych, która to uczyniła.

To niewiarygodne, na 29 października 2007 r. Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych przyznane Exxon w Piśmie, i zgodził się podjąć decyzję o przyzwoitość zmienionej wyroku. Sprawa prawdopodobnie zostanie opowiedzieli się wiosną 2008. Jeden Sprawiedliwości, Samuel Alito, recused się ze względu na własności między 100.000 dolarów i 250.000 dolarów w czas Exxon.

Oczywiście, jest to jeden z najstarszych elementów środowiska sporów żywiołowych w kraju. Kto by sobie wyobrazić, że po jednym z największych wycieki ropy na świecie, spowodowane przez kapitana wyraźnie pijany, ponad 18 lat minie bez jednego grosza odszkodowania za straty moralne jest wypłacane do tych tak bardzo uszkodzony przez zalanie.

Z praktycznego punktu widzenia, wiele zniszczonych przez wyciek że Exxon już zwyciężył, bo już dosłownie nosić ludzi. W wyniku klęsk żywiołowych, wielu ludzi zostało zmuszonych do bankructwa. Ponieważ na zalanie, wielu innych zmarło, pozostawiając ich spadkobierców do poszukiwania rekompensaty. Nawet niektóre z najbardziej znanych adwokatów biorących udział w postępowania (M. Melvin Belli, Sr, Jerry Cohen, Leonard Ring, Richard Gerry, między innymi), od tego czasu minęło. Mimo gorzkiej, może to tragiczne sporów jest wreszcie dobiegają końca.

Z prawnego punktu widzenia, nie ma wiele do powiedzenia o dziewiątego Circuit Court of Appeals 22 grudnia 2006, opinii. Czy przyznanie 4,5 miliardów dolarów "rażąco nadmierna"? Po pozwanego wyświetla rażących naganna, zachowanie wystarczające do przyznania odszkodowania za straty moralne, powinna prowadzić podjętych przez pozwanego następnie służą zmniejszeniu jury nagrody karne szkody? Być może te pytania będzie najlepiej odpowiedzieć poprzez analizę przypadków innych niż spory Exxon Valdez. Ale, czy ktoś zgadza się z analizą sędzia Schroedera, czy nie, na pewno wszyscy zgadzają się z jej komentarz: "To jest czas na to niekończące się postępowanie do końca."

Niestety, z dotacji Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych z dnia Pisma Exxona, saga jest gwarantowana aby kontynuować, a z potencjalnym znaczącym skutkiem dla ofiar tej tragedii uniknąć.