Nadzoru programu, w ramach Modyfikacja systemu finansowego

W początkowej fazie rozwoju, banków komercyjnych pod warunkiem że większość usług pośrednictwa finansowego. Później wraz z pojawieniem się szeregu innych usług finansowych, pośredników, takich jak bankowość inwestycyjna, ubezpieczenia, zarządzanie funduszami (zwłaszcza w latach 1930 i 1970) ścisłej linii demarkacyjnej między różnymi pośrednikami finansowymi i ich funkcje zostały nałożone z bezpośredniej kontroli nad konkurencji między tymi pośredników. Na przykład Glass-Steagall Act w USA w 1933 roku zakazuje świadczenia bankowości inwestycyjnej komercyjnych instytucji bankowych i włoski Prawo bankowe z 1936 r., który ustanawia zasadę oddzielenia bankowości i działaniom o charakterze finansowym.

W celu ograniczenia ryzyka niestabilności finansowej, znaczne ograniczenia na liniach biznesowych, położenie geograficzne i operacji finansowych przedsiębiorstw istnieją w wielu krajach, czasami uzupełnione pułapu oprocentowania depozytów, nowe ograniczenia wjazdu i tolerowania kartelu umów typu . W rezultacie, w wielu przypadkach było utworzenie skartelizowanej oligopolistycznym kluby częściowo wyspecjalizowane pośredników, które doprowadziły do pojawienia się w dużej mierze samoregulująca kluby z ustalonymi zasadami postępowania.

Skartelizowanej oligopolistyczna struktura ograniczona konkurencja, wartości gwarantowanej franczyzy i zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia awarii. Wynikało to częściowo dla stabilności międzynarodowej osiągnąć porozumienia z Bretton Woods. To zmniejsza potrzebę nadzoru finansowego. Tak więc w ciągu roku nadzór bankowy nie odgrywają kluczową rolę w działalności banków centralnych, ze względu na strukturę, aby zmniejszyć potrzebę regulacji i pozwolił samoregulacja. W Stanach Zjednoczonych Federal Reserve stały się ważnym graczem w zakresie regulacji i nadzoru dopiero po uchwalenia aktu Bank Holding Company w 1956 roku, któremu przypisano funkcję banku centralnego nadzoru nad BHCs.

Struktury oligopolu ograniczonej konkurencji, efektywności i innowacyjności. Ochrony i regulacji systemu finansowego zostało zniesione w warunkach rosnącej konkurencji międzynarodowej, innowacji technologicznych, dążenie do skutecznego, poprawy jakości usług dla klientów i powrót liberalnych, rynkowych ideologii. Niestabilność i niepowodzeń stał się częstym i doprowadził do większego zaangażowania ze strony banków centralnych w zakresie działalności nadzorczej. Ponadto, co również doprowadziło do zatarcia wcześniej wyraźne granice między poszczególnymi rodzajami pośrednictwa finansowego. Universal bankowych stały się bardziej popularne i powszechne. Bankowość mieszać z ubezpieczeń, ubezpieczeń bankowych, a także zobowiązała się zarządzaniem funduszami inwestycyjnymi. Ostatecznie, oznaczało to, że próby nadzorowania oddzielnie funkcji zakończy się z wieloma nadzorczych związanych z tej samej instytucji.

Tak, jeden oczywisty wniosek, że został osiągnięty został wprowadzania odpowiedzialność za nadzorowanie wszystkich pośredników finansowych w jednej instytucji. Ale to oczywiście spowodowane problemem dla banków centralnych, które zamierza utrzymać kontrolę wewnętrzną nadzoru bankowego.

Z drugiej strony, takie wyniki unifikacji w skali wynikające z jednego zestawu wsparcie centralne (serwisów informacyjnych, pomieszczenia, zasoby ludzkie, kontrola finansowa, itp.), ujednoliconej struktury zarządzania, jednolitego podejścia do norm, zezwoleń, nadzoru , wykonanie i edukacji konsumentów oraz zwalczania przestępstw finansowych. To powoduje także korzyści zakresu co oznacza, że jedynym regulatorem usług będzie w stanie stawić czoła transgranicznych problemów sektora efektywniej i skuteczniej niż wielokrotne oddzielne regulatory specjalisty.

Alternatywnie, wprowadzanie wszystkich nadzorowi zgodnie z dachu banku centralnego wymagałoby podejmowania odpowiedzialności za nadzór nad działaniami, które leżały poza swoje historyczne zakresie wiedzy i kompetencji. Oczywistym tego przykładem byłaby ryzykiem cenowym na rynku w porównaniu do ryzyka kredytowego. Instytucje bankowe głównie dotyczy kredytu ryzyka, podczas gdy papiery wartościowe firm obliczu ryzyka cen rynkowych, które wynikają z wahań cen na rynku papierów wartościowych będących w posiadaniu instytucji finansowych.

Jeszcze bardziej poważny problem mogłyby wyniknąć z jak ustawić granice między tymi sub-zestawy deponentów / instytucji, które byłyby objęte ubezpieczeń depozytów, pożyczkodawcy ostatniej instancji (LOLR) urządzeń, itp., a więc tych, którzy nie objętych . Bank centralny będzie chciał rozszerzyć swoje kompetencje operacyjne do czynienia z rynków finansowych i instytucji, w których kwestie związane z stabilności systemowej są ograniczone i ochrony konsumentów znacznie większe znaczenie.
Jeszcze jeden wniosek został powierzania obowiązków nadzorczych z wieloma instytucjami poza bankiem centralnym. Ta opcja wymaga pełnej i swobodnej wymianie informacji między wieloma agencjami na szczeblu krajowym i międzynarodowym. W ramach Wspólnoty Europejskiej, ustawodawstwo nakłada obowiązek tych władz do współpracy, jednak wykonanie tego może być trudniejsze. Model ten wymaga harmonizacji standardów kapitałowych. Oznaczałoby to, że ryzyko związane byłoby z zastrzeżeniem tych samych norm, niezależnie od jednostki korporacyjnych organizacji zostały poniesione.

Oczywisty problem z modelu jest podział obowiązków między poszczególnymi organami nadzoru. Tradycyjnie kraje zorganizował ich ramy ostrożnościowe wzdłuż linii instytucjonalnych. Ma to na ogół na podstawie trójstronnego (banki, papiery wartościowe firm, z firmami ubezpieczeniowymi), z wyjątkiem krajów takich jak Niemcy i Szwajcaria, które mają uniwersalne systemy bankowe, w których przedsiębiorstwa papierów wartościowych jest powszechnie uznawana za działalność bankową. Tak trudno jest rozdzielić je pod konkretne przełożonego.
Jedną z rozważanych propozycji był podział struktury nadzoru w dwóch celach: stabilność systemową (nadzoru ostrożnościowego) i ochrony konsumentów (prowadzenie kontroli działalności gospodarczej). To był wniosek Twin Peaks prezentowane w Wielkiej Brytanii, głównie w pracy Michael Taylor (1995 i 1996). Organu nadzorczego za ochronę konsumenta w sposób naturalny odgrywać wiodącą rolę w niektórych obszarach, rynków i instytucji. W przeciwieństwie do tego, ciała odpowiedzialnego za odpowiedzialność za stabilność systemową będzie odgrywać wiodącą rolę w zmaganiu się z systemu płatności, oraz niektórych aspektów działalności bankowej, a być może na innych rynkach finansowych. W praktyce jednak, w dużej mierze systemowych regulacji stabilności i ochrony konsumentów regulator najprawdopodobniej będzie wdrożenie regulacji bankowych w ten sam sposób, więc nie byłoby znaczne powielania i pokrywania. Do czynienia z dwoma nadzoru także wzrost kosztów nadzorowanych podmiotów. Twin Peaks ma pojęcia, jak dotąd, nie znalazł łaskę w rzeczywistości, amerykański system rozwinął się w sposób zbliżony jest z Rezerwy Federalnej Zbliżamy się do stabilności systemowej (ostrożności), opiekuna, a Komisja Papierów Wartościowych i Giełd (SEC) zobowiązanie prowadzenia roli biznesu.

Jedną z ważniejszych kwestii podziału zadań w zależności od podejścia mikro i makro. Kwestie ochrony klientów są zazwyczaj związane z mikro poziomie podejmowania decyzji, a przede wszystkim stabilności systemowej oferty z makro, jednak w pewnym stopniu z mikro-level as well. Stwierdzono, że utrzymanie makro część systemowych problemów ze stabilnością w banku centralnym i mikro części z niezależną agencją będzie przywrócenie przejrzystości i odpowiedzialności.

Warto w dyskusji, jak ten problem dotyczy krajów rozwijających się. Struktury finansowej w krajach rozwijających się i przejściowy jest dość odmienny od rozwiniętych gospodarek. Oni są prostsze, bardziej zależne od standardu bankowości komercyjnej i stopnia rozmycia granic w tych krajach jest niski. W krajach rozwiniętych złożoność sektora finansowego i granice zacierają siły banków centralnych do dalszego rozszerzenia swojej działalności poza tradycyjne granice. Tworzy on również wielość organów nadzorczych lub jednolite organu nadzorczego spoza banku centralnego. To nie jest przypadek w krajach rozwijających się. System bankowości, firm ubezpieczeniowych i giełdy mogą współistnieć bez większego tarcia lub pokrywają się.

Tak więc siła argumentu dotyczącego zmiany struktury systemu finansowego i czy bank centralny powinien regulować pozabankowych instytucji finansowych, jak również w dużej mierze zależy od stopnia zacierają się granice pomiędzy różnymi rodzajami pośredników finansowych i gotowości banku centralnego do walki z odpowiedzialności, które wykraczają poza swoje historyczne dziedzinie wiedzy. Praktycznie obserwowano trend w kierunku rozdzielenia funkcji regulacyjnych od banku centralnego mogą być wyjaśnione przez rozwój rynków finansowych w różnych krajach, która dąży do tego argumentu decydującego.